รัง

รังเป็นไม้ยืนต้นขนาดใหญ่ พบมากในป่าเต็งรัง มีลำต้นตรง เปลือกหนาสีน้ำตาลเข้มหรือเทาแตกเป็นร่องลึก ทนต่อสภาพแห้งแล้งและไฟป่าได้ดี ใบมีลักษณะค่อนข้างหนาและผลัดใบในฤดูแล้ง ดอกมีสีเหลืองอ่อนออกเป็นช่อขนาดเล็ก ส่วนผลมีปีกช่วยในการกระจายพันธุ์ตามธรรมชาติ

พม่า ภูมิภาคอินโดจีน มาเลเซีย ถึงอินโดนีเซีย ในไทยพบได้ทุกภาค ในภาคใต้พบได้ตามเกาะที่เป็นหินปูน โดยทั่วไปมักพบในป่าเต็งรัง ป่าเต็งรังผสมก่อ ป่าเต็งรังผสมสน พบได้บ้างในป่าผสมผลัดใบ และเขาหินปูน

เนื้อไม้ใช้ก่อสร้างอาคารบ้านเรือน เลื่อย ไสกบ ตกแต่ง และชักเงาได้ง่าย ใช้ทำเครื่องเรือน หมอนรองรางรถไฟ ชันผสมน้ำมันใช้ทายาแนวเรือ เคลือบภาชนะที่ทำจากไผ่ และทำน้ำมันชักเงา ตำรายาพื้นบ้านอีสานใช้เปลือกลำต้นแก้โรคท้องร่วง ใบตำพอกรักษาแผลพุพอง ชาวไทยใหญ่ทางภาคเหนือของไทยใช้ใบต้มน้ำอาบแก้อาการวิงเวียนศีรษะ เป็นไม้หวงห้ามประเภท ก. ไม้หวงห้ามธรรมดาตามบัญชีท้ายพระราชกฤษฎีกากำหนดไม้หวงห้าม พ.ศ. 2530 และเป็นไม้มีค่าที่เป็นหลักทรัพย์ค้ำประกันโดย ธ.ก.ส.